PDM ve ERP sistemleri bir üretim şirketinde farklı görevleri yerine getirir. PDM; CAD dosyaları, teknik dokümanlar, ürün ağaçları, revizyonlar ve mühendislik süreçlerini yönetirken ERP; malzeme kartları, satın alma, stok, üretim ve maliyet gibi operasyonel süreçleri yönetir.
Bu iki sistemin birbirinden bağımsız çalışması özellikle ürün ağacı ve malzeme bilgilerinin tekrar tekrar manuel girilmesine neden olabilir. PDM–ERP entegrasyonunun temel amacı, mühendislik tarafından oluşturulan doğru ve onaylanmış verinin ERP sistemine kontrollü şekilde aktarılmasıdır.
Entegrasyondan Önce: Hangi Verinin Sahibi Hangi Sistem?
Teknik yöntemden önce verilmesi gereken en önemli karar budur.
Örneğin parça numarasını ERP oluşturuyor ancak açıklama ve teknik özellikleri PDM yönetiyorsa, entegrasyonun buna göre çift yönlü çalışması gerekebilir. Başka bir firmada ise parça numarası PDM tarafında oluşturulup ERP’ye gönderilebilir.
Bu ayrım yapılmadan geliştirilen entegrasyonlar zaman içerisinde veri uyuşmazlıklarına ve iki sistemde farklı bilgilerin oluşmasına neden olabilir.
Excel veya CSV ile Veri Aktarımı
En basit yöntem PDM içerisindeki malzeme listesi ve veri kartı bilgilerinin Excel veya CSV formatında dışarı alınmasıdır.
ERP sistemi bu dosyayı içeri aktarabiliyorsa özellikle düşük işlem hacmine sahip firmalarda kullanılabilir. Kurulumu kolaydır ve özel yazılım ihtiyacı sınırlıdır.
Ancak işlem tamamen veya kısmen kullanıcı kontrolünde olduğu için yanlış dosyanın aktarılması, eski revizyon kullanılması veya işlemin unutulması gibi riskler bulunur.
XML ile Entegrasyon
SOLIDWORKS PDM Professional, malzeme listesi ve değişken bilgilerinin XML formatında dışarı aktarılmasını destekler.
Örneğin bir montaj Üretim Onaylı durumuna geçtiğinde PDM otomatik olarak ilgili ürün ağacını XML olarak oluşturabilir. ERP tarafındaki servis veya uygulama bu dosyayı okuyarak malzeme ve BOM kayıtlarını oluşturabilir.
Aynı yapı ters yönde de kullanılabilir. ERP tarafından oluşturulan bazı bilgiler XML aracılığıyla PDM veri kartlarına aktarılabilir.
XML yönteminin önemli avantajı, iki sistemin birbirine doğrudan bağımlı olmadan veri alışverişi yapabilmesidir.
API ile Entegrasyon
Daha kapsamlı projelerde PDM API kullanılarak iki sistem arasında özel bir entegrasyon uygulaması geliştirilebilir.
Bu yöntemde veri aktarımı yalnızca belirli bir dosyanın oluşturulmasıyla sınırlı değildir. ERP’den malzeme kodu sorgulamak, yeni kart oluşturmak, PDM ürün ağacını ERP’ye göndermek, aktarım sonucunu kontrol etmek veya kullanıcıya hata mesajı göstermek gibi işlemler gerçekleştirilebilir.
API yaklaşımı daha esnektir ancak ihtiyaç analizi, yazılım geliştirme, hata yönetimi ve ilerleyen sürümlerde bakım gerektirir.
SQL Üzerinden Veri Kullanımı
PDM veritabanındaki bilgiler SQL sorguları üzerinden raporlama veya farklı sistemlerde kullanılmak üzere okunabilir.
Bu yöntem özellikle ürün, dosya, kullanıcı veya süreç bilgilerinin başka sistemlerde raporlanması gereken senaryolarda kullanışlıdır. ERP içerisindeki bazı tabloların PDM veri kartlarında liste olarak gösterilmesi de SQL sorgularıyla gerçekleştirilebilir.
Entegrasyon Ne Zaman Çalışmalı?
Başarılı bir PDM–ERP entegrasyonunda yalnızca hangi verinin aktarılacağı değil, ne zaman aktarılacağı da önemlidir.
Örneğin tasarım aşamasındaki bir ürün ağacının ERP’ye gönderilmesi yerine, montajın kontrol edilip üretim için onaylanması entegrasyonun tetikleyicisi olabilir. Böylece ERP’ye yalnızca üretimde kullanılması uygun olan veri aktarılır.
Tipik bir senaryoda PDM içerisinde parça numarası, açıklama, revizyon, malzeme ve miktar bilgileri hazırlanır. Dosyalar onay sürecinden geçtikten sonra ürün ağacı ERP’ye aktarılır. ERP ise satın alma, stok ve üretim süreçlerini bu veri üzerinden yürütür.
Sonuç
PDM–ERP entegrasyonu için tek bir doğru yöntem yoktur.
Düşük hacimli yapılarda Excel veya CSV yeterli olabilirken, standart otomasyonlarda XML; daha kapsamlı ve çift yönlü yapılarda ise API tabanlı entegrasyonlar tercih edilebilir.
Asıl önemli nokta kullanılan teknoloji değil; verinin hangi sistemde oluşturulduğunun, hangi aşamada aktarılacağının ve değişikliklerin nasıl kontrol edileceğinin açık şekilde tanımlanmasıdır.